الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : محمدرضا عطائى )
342
حياة الإمام زين العابدين ( ع ) ( تحليلى از زندگانى امام سجاد ع ) ( فارسي )
گزينش كار خير را مرحمت كن و اين عمل را وسيلهء راضى بودن به قضاى خودت دربارهء ما و تسليم شدن به مقدراتت قرار ده و هرگونه شك و ريب را از دل من بر طرف كن و با يقينى چون يقين بندگان مخلصت تأييدمان بفرما و ما را از درك حكمت تقدير خودت ناتوان مگردان تا ارادهء تو را سبك بشماريم و آنچه رضاى توست براى ما ناگوار آيد و چنان باشيم كه به سوى چيزى ميل كنيم كه از حسن عاقبت و سعادت بدور و به ضد عافيت مقرون باشد . ( 1 ) خداوندا آن معرفت را به ما عطا كن كه بدان وسيله همهء تقديرهاى تو براى ما خوب جلوه كند ، و آنچه از قضاى تو براى ما دشوار مىنمايد ، آسان كن و بر قلب ما اطاعت هر امرى را كه اراده كردهاى الهام فرما تا آن كه آنچه از ما با تعجيل خواستهاى به تأخير نيندازيم و آنچه را كه تأخير آن را خواستهاى ما در آن عجله نكنيم ؛ آنچه مورد رضاى تو نيست اختيار نكنيم و آنچه را كه تو دوست مىدارى مكروه نداريم ، خداوندا عاقبت ما را به بهترين وجه ختم به خير فرما و سرانجام كار ما را بهترين منزلگاه قرار بده زيرا كه تو هر چه ببخشى نيكوست و هر چه عطا كنى بزرگ است و هر چه را كه اراده كنى انجام مىدهى و تو بر هر كارى قادر و توانايى . » ( 2 ) اين دعاى شريف دليل بر پناهندگى امام عليه السلام در همه كارهايش به خداست و حكايت از آن دارد كه در مشكلات خود از خداوند طلب خير مىكرده و از او راهنمايى مىطلبيده است اگر قضاى الهى بر انجام كارى صادر شده بود ، انجام مىداد ، اگر نه آن را ترك مىگفت . ( 3 ) دعاى امام در وقت گرفتارى از جمله دعاهاى امام عليه السلام اين دعاى شريف است كه در وقت گرفتارى و يا موقعى كه شخص مبتلا به عقوبت گناه را مىديد ، قرائت مىكرد :